تبلیغات
تور گوا نوروز 96 | تور ترکیبی گوا هند| هتل های گوا - معرفی شهر گوا (Goa) و جاذبه های گردشگری آن
   خوش آمدید

معرفی شهر گوا (Goa) و جاذبه های گردشگری آن

یکی از شهرهای مهم کشور هندوستان «گوا» ، شهری بندری و ایالتی در حاشیه جنوب غربی هندوستان است، شهری که گردشگران بسیاری را به خود جلب می کند . زیرا یکی از زیباترین و پاکیزه ترین شهرهای کشور هندوستان است . کشتزارهای برنج ، تپه های سرسبز ، رودهای فراخ و وسیع ترین سواحل و مراکز تفریحی ساحلی کشور هند در شهر گوا قرار دارد و این شهر سالانه از صدها هزار گردشگر داخلی و خارجی پذیرایی می کند . اسم این شهر به احتمال زیاد تلفظ پرتغالی یک واژه سانسکریت است که در حماسه ماهابهاراتا هم آمده است. گوپاراشترا یا گوواراشترا به معنی مردم گاوبان است. این شهر بافتی قدیمی هم دارد که به نام گوای قدیم مشهور است. منطقه ای که یکی از جاذبه های ثبت جهانی هندوستان را هم در خود جای داده است، یکی از ۹ میراثی که یونسکو آن را ثبت جهانی کرده است. گوا با مساحت ۳،۷۰۲ کیلومتر مربع کوچکترین ایالت هند است و از نظر جمعیت با ۱،۴۰۰،۰۰۰ نفر این ایالت رتبه چهارم را در کم بودن جمعیت در هند داراست.

شهر گوا

تاریخچه:


جالب است بدانید قدمت این شهر کهن را به قرن سوم پیش از میلاد نسبت می دهند، از زمانی که به عنوان بخشی از امپراتوری مایریان قرار گرفت و از آن پس تحت حکومت‌های محلی یا خاندان های مهم هند بود. در سال ۱۳۱۲ گوا تحت حکومت دهلی یا سلطنت دهلی قرار گرفت. در سال ۱۴۹۸ واسکو دو گاما دریانورد پرتغالی توانست دماغه امید نیک قاره آفریقا را دور بزند و به هندوستان برسد. از آن پس دسترسی پرتغال و سایر اروپائیان به هندوستان و جزایر و بنادر اقیانوس هند بسیار آسان شد. در سال ۱۵۱۰ میلادی آلفونس دوآلبوکرک دریانورد و ماجراجوی پرتغالی بندر گوا را تصرف کرد . او با یک ناوگان جنگی بنادر استراتژیک زیادی در اقیانوس هند از جزیره هرمز در خلیج فارس تا مالاکا را فتح کرد. امپراتوری پرتغال شدیدا علاقه مند به گسترش قلمرو خود و تجارت ادویه بود. تصرف کردن گوا برای تجارت پرتغال میان شبه جزیره عربستان و آسیای جنوب شرقی امری حیاتی بود. بندر گوا پس از مدتی به مرکز امپراتوری استعماری پرتغال در جزایر هند شرقی و اقیانوس هند تبدیل شد و از پایگاه گوا بود که پرتغالی‌ها به سایر نقاط آسیا از جمله خلیج فارس دست اندازی کردند. اروپا به ویژه انگلستان منافع مادی خود در هند را زمانی دریافتند که پرتغالی ها به هند راه یافتند و در منطقه گوا مستقر شدند. هرچند پرتغالی ها مستعمرات و تصرفات خود را به تدریج ازدست دادند اما بندر گوا تا سال ۱۹۶۱ در تصرف آنان باقی ماند و حتی در آن زمان نیز سالازار دیکتاتور پرتغال حاضر به تحویل بندر گوا به کشور مستقل هند نبود. سرانجام جواهر لعل نهرو توانست با توسل به زور اما بدون خون ریزی بندر گوا را باز پس بگیرد. ارتش هند روز ۱۷ دسامبر سال ۱۹۶۱ بالاخره پس از چهار قرن و نیم ، گوا و دو منطقه دیگر این کشور را از دست پرتغالی ها خارج ساخت و به استعمار این کشور کوچک اروپایی به عنوان آخرین بازمانده استعمار در شبه قاره هند پایان داد.


آب و هوا:


بندر گوا در اغلب سال هوایی گرم و شرجی دارد. که برای استفاده از دریا مناسب است. در ماه می گرمترین هوا را داراست که افزون بر 35 درجه سانتی گراد می ‌شود. فصل باران های موسمی یا مانسون از ماه جون تا سپتامبر را در بر می‌گیرد اما اوج بارندگی‌ها مربوط به جولای و آگوست می‌باشد. گوا یک فصل سرما کوتاه مدت از اواسط دسامبر تا اواخر فوریه دارد که در شب ها درجه حرارت حدود 20 درجه سانتی گراد است.

فرهنگ:


از آن جا که این سرزمین مدت ها زیر سلطه ی پرتغالی ها بوده امروزه بیشتر سالمندان گوا زبان پرتغالی را بلدند. زبان محلی مردم گوا، موسوم به کونکنی هم شامل بسیاری از واژه‌های پرتغالی است. نسل جوان اما بیشتر به آموختن زبان انگلیسی پرداخته و کمتر پرتغالی بلدند. در صد افراد مسلط به زبان انگلیسی و پیروان مسیحیت به نحو مشهودی بیش از سایر مناطق هند است و از نگاه نخست می‌توان بی‌درنگ تشخیص داد که گوا با دیگر مناطق هند متفاوت است و بیش از سایر مناطق رنگ و بوی اروپایی دارد. ساختمان‌ها و لباس مردم تشابه زیادی با شهر و روستاهای پرتغال دارد . غذاهای گوا بسیار معروف است و مخلوطی است از غذاهای پرتغالی، جنوب هند و عربی .

گردشگری:


همانطور که می دانید بندر گوا منطقه فوق العاده زیبایی است که سواحل شنی وسیع، زیبا ،مملو از آرامش و لذت بخشی دارد. طبیعت انبوه و به شدت سبز، نخل‌های زیباترین سواحل و مراکز تفریحی ساحلی و امکانات مطلوب گردشگری با هزینه نسبتا کم از مهمترین عوامل جذب گردشکران به این شهر است.


جاذبه های گردشگری:

مومیایی زاویر مقدس:

بدن مومیایی شده زاویر مقدس در تابوتی ساخته شده از شیشه‌ و بر روی یک طاق بلند و در پشت حصار شیشه‌ای قابل رویت است. پوست سیاه خشکیده که به روی جمجمه کشیده شده، با چشمهای بسته از فاصله نه چندان دور قابل تشخیص است .جالب تر اینکه مردم محلی معتقدند که جسد او مومیایی نیست و به‌طور طبیعی همین‌طور حفظ شده است. هر ده سال یکبار جسد را از طاق بیرون می‌آورند تا بازدیدکنندگان کلیسا یتوانند او را از نزدیک ببینند.


پانجیم:


پانجیم مرکز ایلت گواست با خیابان های باریک سنگفرش شده ، کلیساها و خانه های رنگی ، سقف های شیروانی و در کل معماری پرتقالی اش یکی از دلچسب ترین شهرهای هندوستان به شمار می رود.

گوای قدیمی:


منطقه ی زیبا و کهن گوای قدیمی (به همراه تاج محل، میدان ویکتوریای بمبئی، غارفیل و معبدهای کاماسوترا) یکی از نه مناطقی است در کشور هندوستان که به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شده اند. در گوای قدیمی کلیساهای جامع بزرگی وجود دارد که در زمره بزرگترین کلیسها در آسیا هستند و گفته می شود این شهر زمانی در شکوه و عظمت با لیسبون پایتخت پرتقال رقابت می کرد.


نظرات مطلب

  • ممنون

  • ممنون

  • ممنون

  • ممنون

  • ممنون

  • ممنون

فرم ارسال نظر

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

درباره سایت

  • اطلاعات سفر به هندوستان و گوا با امکان رزرو آنلاین بلیط هواپیما و هتل
    راهنمای گردشگری و جاذبه های هند

آخرین عناوین

ویرا کاوان آویژه

قالب حرفه ای نقاش

بهینه سازی شده توسط آویژه

لینک های مفید

اطلاعات سایت